Giriş
2025 ABD Ulusal Güvenlik Strateji Belgesi Beyaz Saray tarafından geçtiğimiz yıl Kasım ayında yayınlanan Amerika Birleşik Devletleri (ABD)[1], Savaş Bakanlığınca hazırlanan 2026 Ulusal Güvenlik Strateji Belgesi’ni de geçtiğimiz gün ilan etti.[2] “Restoring Peace Through Strength for a New Golden Age of America” (Amerika’nın Yeni Altın Çağı için Güç Yoluyla Barışı Geri Kazanmak) başlıklı 24 sayfalık rapor, Trump yönetiminin aktüel ulusal güvenlik meselelerine nasıl baktığı ve bu yönde nasıl politikalar geliştirebileceklerini anlamak açısından oldukça önemlidir. Bu nedenle, bu yazıda önce bu belge özetlenecek, daha sonra da analiz edilecektir.
Amerika’nın Yeni Altın Çağı için Güç Yoluyla Barışı Geri Kazanmak
“Giriş” bölümünde, ilk olarak, Donald Trump’ın ilk Başkanlığı döneminde ve Ocak 2025’te Beyaz Saray’a dönmesinin ardından ABD Ordusu’nu dünyanın en güçlü ordusu haline getirdiği vurgulanarak, Trump’ın iktidara geldiğinde ABD’nin oldukça güvensiz bir durumda olduğu iddia edilmiştir. Öyle ki, belgeye göre, Başkan Trump Ocak 2025’te ABD tarihindeki en tehlikeli güvenlik ortamlarından biri sürerken göreve başlamıştır. Buna göre, yurt içinde Amerika’nın sınırları aşılmış, uyuşturucu teröristleri ve diğer ABD düşmanları Batı Yarımküre’de giderek güçlenmekte ve ABD’nin Panama Kanalı ve Grönland gibi stratejik bazı bölgelere erişimi giderek şüpheli hale gelmekteydi. Ayrıca, Başkan Trump’ın ilk döneminde NATO müttefiklerini savunma konusunu ciddiye almaya yönlendirdiği Avrupa’da, Biden yönetimi Avrupalı devletleri kolaycılığa yapmaya teşvik ederek, İttifak’ın Rusya’nın Ukrayna’yı işgaline karşı caydırıcı veya etkili bir yanıt vermesini engellemiştir. Ortadoğu’da ise, İsrail, 7 Ekim’deki Hamas saldırılarının ardından kendini savunma yeteneği ve isteği olduğunu göstermiş ve örnek bir müttefik olduğunu kanıtlamıştır. Ancak önceki yönetim İsrail’i güçlendirmek yerine, onun ellerini bağlamaya çalışmıştır. Bu arada, Çin ve Çin Halk Kurtuluş Ordusu, dünyanın en büyük ve en dinamik pazar bölgesi olan Hint-Pasifik bölgesinde daha da güçlenmiş ve bu durum Amerikalıların kendi güvenlikleri, özgürlükleri ve refahları için negatif etkilere neden olmuştur.
Oysa bunların hiçbiri önceden belirlenmiş değildi. ABD, Soğuk Savaş’tan dünyanın en güçlü ülkesi olarak çıkmış, kendi yarımküresinde güvende, savaşa odaklanmış ve diğerlerinden çok daha üstün bir orduya sahip ve kendisine bağlı müttefikleri ile güçlü bir sanayisi vardı. Ancak bu zor kazanılmış avantajları korumak ve geliştirmek yerine, ABD’nin Soğuk Savaş sonrası liderliği ve dış politika kurumu tüm bunları heba etti. Soğuk Savaş sonrası Amerikan yönetimleri, Amerikalıların çıkarlarını korumak ve ilerletmek yerine, ABD’nin sınırlarını kontrolsüzce göçmenlere açtılar, Monroe Doktrini’nin bilgeliğini unuttular, Amerika kıtasındaki nüfuzu kaybettiler ve Amerika’nın endüstrisini ve ordusunun dayandığı savunma sanayi altyapısının dışarıya taşınmasına göz yumdular. Dahası, aynı beceriksiz yönetimler, Amerika’nın evlatlarını, dünyanın öbür ucundaki rejimleri devirmek ve ulus inşa etmek için gereksiz savaşlara gönderdiler ve böylece ABD Ordusu’nun hazırlık durumunu zayıflattılar ve modernizasyonunu ertelediler. Daha da kötüsü, bu yönetimler ABD’nin kahraman savaşçılarını kınadılar ve dünyanın gıpta ettiği bir orduyu yenilmez yapan savaşçı ruhu eleştirdiler ve ihmal ettiler. Bu yönetimler, kısacası, ABD’nin kurnaz düşmanlarının daha da güçlenmesine izin verdiler ve Amerikan müttefiklerini ortak yerine bağımlı gibi davranmaya teşvik ederek aslında onları da zayıflattılar. Bu şekilde, hem ABD, hem de Avrupalıları daha savunmasız hale getirdiler.
Şimdilerde ise herşey değişmektedir. Başkan Trump’ın liderliğinde, Ulusal Güvenlik Stratejisi’nde ortaya konan vizyon ve yönelimle uyumlu olarak, ABD Savaş Bakanlığı (eski adıyla Savunma Bakanlığı), güç yoluyla barışı yeniden tesis etmeye odaklanmıştır. Ulusal Güvenlik Strateji Belgesi’nde ayrıntılı olarak belirtildiği gibi, Başkan Trump’ın yaklaşımı, dünyaya net bir bakış açısıyla bakan, esnek ve pratik bir gerçekçilik (Realizm) türevi yaklaşımdır ve bu yaklaşım Amerikalıların çıkarlarına hizmet etmek için gereklidir.
Bu doğrultuda, ABD Savaş Bakanlığı için bazı önemli ilkeler bulunmaktadır. Bunlar:
ABD’nin ana karasını savunmak: ABD Savaş Bakanlığı, Amerika’nın sınırlarını ve deniz yollarını güvence altına alacak ve “Golden Dome for America” programı ile insansız hava araçlarının oluşturduğu tehditlere karşı yeniden odaklanarak ABD’nin hava sahasını savunacaktır. Bu sayede, ABD Savaş Bakanlığı, Amerika’ya yönelik stratejik tehditleri göğüsleyebilecek güçlü ve modern bir nükleer caydırıcılık sağlayacak, güçlü siber savunma sistemleri kuracak ve ABD ana karasına saldırı yeteneği ve niyeti olan İslamcı teröristleri avlayıp etkisiz hale getirecektir. Aynı zamanda, Batı Yarımküre’de Amerika’nın çıkarlarını aktif ve korkusuzca savunacaktır. ABD Ordusu’nun ve ticari kuruluşlarının, özellikle Panama Kanalı, Amerika (Meksika) Körfezi ve Grönland gibi önemli bölgelere erişimini de garanti altına alacaktır. Ayrıca, Bakanlık, Başkan Trump’a, nerede olurlarsa olsunlar uyuşturucu teröristlerine (narko-teröristlere) karşı kullanabileceği güvenilir askeri seçenekler sunacaktır. ABD, Kanada’dan Orta ve Güney Amerika’daki ortaklara kadar komşularıyla iyi niyetle ilişki kuracak, ancak aynı zamanda onların da ortak çıkarları savunmak için üzerlerine düşeni yapmalarını ve saygı göstermelerini sağlayacaktır. Bunu yapmadıkları durumlarda ise, ABD’nin çıkarlarını somut olarak ilerletecek kararlı önlemler almaya hazır olacaktır. Bu, Monroe Doktrini’ne Trump Eki’dir.
Çin’i Hint-Pasifik bölgesinde çatışma değil, güçle caydırmak: Başkan Trump, Çin ile istikrarlı bir barış, adil ticaret ve saygılı ilişkiler kurmak istemektedir ve bu hedefleri gerçekleştirmek için Çin Halk Cumhuriyeti Devlet Başkanı Şi Cinping ile doğrudan görüşmeye hazır olduğunu göstermiştir. Ancak, aynı Başkan Trump, güçlü bir konumdan müzakere etmenin ne kadar önemli olduğunu da göstermiş ve ABD Savaş Bakanlığı’na bu doğrultuda görev vermiştir. Başkanın yaklaşımıyla tutarlı olarak, Savaş Bakanlığı, bu nedenle, Pekin ile stratejik istikrarı desteklemeye ve daha genel olarak çatışmaları önlemeye ve gerilimi azaltmaya odaklanarak, Çin Halk Kurtuluş Ordusu (PLA) ile daha geniş bir askeri iletişim yelpazesi arayacaktır. Ancak, Çin’in tarihi askeri güçlenmesinin hızı, ölçeği ve kalitesi konusunda da net ve gerçekçi olunacaktır. Bunu yaparken temel amaç, Çin’i domine etmek ya da boğmak ya da küçük düşürmek değildir. Aksine, amaç basittir: Çin dahil hiç kimsenin ABD’yi ya da müttefiklerini domine etmesini önlemek, yani herkesin makul bir barışın tadını çıkarabileceği bir güç dengesi sağlamak için gerekli askeri koşulları oluşturmaktır. Bu amaçla, Birinci Ada Zinciri (FIC) boyunca güçlü bir reddetme savunması kurulacaktır. Ayrıca, önemli bölgesel müttefikler ve ortaklar, kolektif savunma için daha fazla çaba göstermeye teşvik edilecek ve onlara bu imkân sağlanacaktır. Bu şekilde, Başkan Trump’ın ABD için uygun şartları müzakere edebileceği bir askeri güç pozisyonu oluşturulacaktır. Bu bağlamda, ABD, yeni dönemde güçlü olacak, ancak gereksiz yere çatışmacı da olmayacaktır.
ABD’nin müttefikleri ve ortaklarıyla yük paylaşımını arttırmak: ABD’nin stratejisi yeni bir izolasyon stratejisi değildir. Bu strateji, Amerikalıların somut ve pratik çıkarlarını ilerletmeye yönelik net bir bakış açısıyla yurtdışında odaklanmış bir angajman stratejisidir. Bu mantıkta, Amerika’nın müttefikleri ve ortakları önemli bir rol oynamaktadır; ancak önceki neslin bağımlılıkları olarak değil. Aksine, Bakanlığın öncelik verdiği iç güvenlik ve Çin’i caydırma konusunda, diğer tehditler devam edecek ve müttefikler de bunların hepsiyle başa çıkmak için çok önemli olacaktır. Müttefikler, bunu ABD’ye iyilik olarak değil, kendi çıkarları için yapacaklardır. Müttefiklerin özgür ve açık bir bölgesel düzen arzusunu paylaştığı Hint-Pasifik’te, müttefiklerin ve ortakların katkıları Çin’i caydırmak ve dengelemek için hayati önem taşıyacaktır. Avrupa ve diğer sahnelerde, müttefikler Amerikalılar için daha az ciddi, ancak kendileri için daha ciddi olan tehditlere karşı öncülük edecek ve ABD’den kritik ancak daha sınırlı destek alacaklardır. Her durumda, müttefiklerin üzerlerine düşen görevi yerine getirmelerinin acil bir ihtiyaç olduğu ve bunu gecikmeden yapmanın kendi çıkarlarına olduğu dürüstçe ve açıkça belirtilecektir. ABD, onları teşvik edecek ve adım atmalarını sağlayacaktır. Bu, geçmişteki üslup ve tavrın değiştirilmesini gerektirecektir; ancak bu sadece Amerikalılar için değil, müttefikler için de gereklidir. Çok uzun süredir, müttefikler, ABD’nin onların savunma harcamalarını sübvanse etmesinden memnuniyet duyuyorlardı. ABD’nin siyasi kurumları övgüyü toplarken, faturayı sıradan Amerikalılar ödediler. Fakat Başkan Trump ile yeni bir yaklaşım yürürlüğe girdi. Başkan Trump, NATO’nun Lahey Zirvesi’nde savunma harcamaları için yeni bir küresel standart belirledi: gayrisafi yurtiçi hasılanın (GSYİH) %3,5’i düzeyinde temel askeri harcamalar ve %1,5 düzeyinde güvenlikle ilgili harcamalar olarak, toplamda GSYİH’nin %5 düzeyinde savunma harcamaları. ABD, müttefiklerinin bu standardı sadece Avrupa’da değil, tüm dünyada karşılamalarını savunmaktadır. Müttefikler bunu yaptıkça, dünya çapında güç yoluyla kalıcı barış için uygun koşullar oluşacaktır.
ABD’nin savunma sanayi tabanını güçlendirmek: Başkan Trump, yüzyılda bir kez görülen bir Amerikan sanayi canlanmasına öncülük etmekte ve stratejik endüstrileri ABD’ye geri getirerek, önceki nesillerin yurtdışına taşıdığı endüstrileri yeniden canlandırmaktadır. Bu tarihi girişim, ABD ve müttefiklerin yararınadır. Zira bu sayede, ABD, yeniden dünyanın önde gelen silah deposu haline gelecek ve sadece kendisi için değil, müttefikleri ve ortakları için de büyük ölçekte, hızlı ve en yüksek kalitede üretim yapabilen bir silah deposu olacaktır. Bunu başarmak için, ABD savunma üretimine yeniden yatırım yapacak, kapasiteyi arttıracak, yenilikçileri güçlendirecek, Yapay Zekâ (AI) gibi yeni teknolojik gelişmeleri benimsemeyecek ve eski politikalar, uygulamalar, düzenlemeler ve Ortak Kuvvetlerin öncelikler için ihtiyaç duyduğu üretim türü ve ölçeğine engel olan diğer faktörleri ortadan kaldıracaktır. Bu stratejinin temel mantığı, Başkan Trump’ın tarihi ve gerekli değişikliğiyle tutarlı olarak, Amerikalıların çıkarlarını somut ve pratik şekilde öncelikli kılmaktır. Bu, karşı karşıya olunan tehditlerin yanı sıra, bu tehditlerle mücadele etmek için hem Amerikalıların, hem de müttefiklerin kullanabileceği kaynaklar konusunda net bir bakış açısına sahip olmayı gerektirir. Bu, Amerikalılar için en önemli olan şeylerin ve çıkarlarına yönelik en ciddi ve en önemli tehditlerin nerede olduğunun önceliklendirilmesini gerektirir. ABD, ütopik idealizmden uzaklaşıp, sert gerçekçiliğe yönelmelidir. Bu, Savaş Bakanlığı olarak benimsenecek bir misyondur. Başkan Trump, ABD’yi yeni bir altın çağa götürmektedir. Bunu yaparken, sık sık barışı yeniden tesis etmekten bahsetmektedir; ancak Trump, bunun ancak güçlü bir konumdan yapılabileceğini de aynı derecede açık şekilde ifade etmektedir.
“The Security Environment” (Güvenlik Ortamı) başlıklı bölümde, Washington’ın güvenlik öncelikleri maddelendirilmekte ve detaylandırılmaktadır. Ulusal Güvenlik Stratejisi’nin de belirttiği üzere, “Önce Amerika” (America First) stratejisinin özünde değerlendirme, sıralama ve önceliklendirme yatmaktadır. Bu strateji, amaçları, yolları ve araçları gerçekçi bir şekilde pratik olarak birbiriyle ilişkilendirmelidir. Bu yaklaşıma uygun olarak, bu strateji, Amerikalıların karşı karşıya olduğu tehditleri ve bu tehditlerin Amerikan çıkarlarına uygun şekilde ne kadar gerçekçi ve pragmatik bir şekilde ele alınabileceğini açıkça anlamaya yönelik gerçekçi ve pratik bir yaklaşımla tanımlanmaktadır. Bu strateji, Amerikan halkının pratik çıkarlarına somut bir odaklanmadan kopuk olan geçmiş Soğuk Savaş sonrası yönetimlerin görkemli stratejilerinden temelden farklıdır. Bu strateji, Amerikalıların çıkarlarını dünyanın geri kalanının çıkarlarıyla birleştirmez; yani dünyanın öbür ucundaki bir kişiye yönelik bir tehdidin bir Amerikalıya yönelik tehdit ile aynı olduğunu varsaymaz. Ayrıca, Amerikalıların yaşam tarzını zorla dayatmanın gerekli olduğunu da düşünmez. Hatta dünyadaki tüm sorunları çözmeyi de amaçlamaz. Aksine, Amerikalıların güvenliği, özgürlüğü ve refahına yönelik gerçek ve inandırıcı tehditlere pratik yollarla odaklanır. Bunu yaparken, bazı tehditlerin –ABD ana karasına yönelik tehditler gibi– diğerlerinden daha doğrudan ve içgüdüsel olduğunu kabul eder. Ancak, uzak hissedilebilecek tehditlerin –dünyanın en büyük pazar alanı olan Hint-Pasifik’e ABD’nin erişimini sürdürmenin önemi gibi– yine de ABD’nin hayati çıkarları için son derece gerçek, hatta temel önemi olduğunu kabul eder. Bu, ABD’nin dış politikasının temelini oluşturan ilkelerle uyumludur.
Bu bağlamda, Ulusal Güvenlik Stratejisi’nin yönlendirdiği gibi, bu yaklaşım, tüm tehditlerin aynı derecede ciddi, ağır ve sonuçları aynı olmadığını çok açık bir şekilde kabul etmektedir. Ancak, daha az belirgin olanlar bile önemlidir ve göz ardı edilmemelidir. Bu nedenle, bu strateji, ABD’nin güvenliği, özgürlüğü ve refahı için en ciddi sonuçları doğuran tehditlere öncelik verse de, aynı zamanda ABD’yi, müttefiklerini ve ortaklarını diğer tehditlere karşı etkili ve sürdürülebilir bir şekilde karşı koyacak konuma getirir. Böylelikle, sadece Başkan’ın görev süresinin geri kalanında değil, önümüzdeki uzun yıllar boyunca da güç yoluyla barış için gerekli koşulları oluşturur.
Vatan ve Yarımküre: On yıllardır, Amerika’nın dış politika kurumu ülkenin vatan savunmasını ihmal etti. Bunun nedeni, bu tür savunmanın artık gerekli olmadığı görüşüydü. Ancak bunun yanı sıra, Washington’daki karar vericilerin sınır kontrollerini gevşetme ve insanların yasadışı göçünü ve kontrolsüz ve haksız mal akışını kolaylaştırma arzusu da etkili oldu. Üzücü sonuçlar ortadadır. Son yıllarda, ABD, yasadışı göçmen akınıyla boğulmuş durumdadır. Aynı zamanda, ABD sınırlarından uyuşturucu maddeler akın akın girerek yüzbinlerce Amerikalıyı zehirlemektedir. Batı Yarımküredeki uyuşturucu kaçakçıları bu kötülükten büyük kazanç elde etmektedir. Narko-teröristlerin ABD’ye yönelik ölümcül uyuşturucu kaçakçılığı yapmasını önleme konusunda ABD yönetimi ciddi ve kararlıdır. Başkan Trump, ayrıca narko-teröristleri adalete teslim etme konusunda da ciddidir. Örneğin, devrik Venezuela Devlet Başkanı Nicolas Maduro, Amerikalıları cezasız bir şekilde zehirleyebileceğini düşünüyordu. Ancak “Absolute Resolve” Operasyonu ona iyi bir ders oldu ve bu dersi tüm narko-teröristler de almalıdır. Son yıllarda, Amerikan ana karasına yönelik doğrudan askeri tehditler de artmıştır. Bunlar arasında nükleer tehditlerin yanı sıra, çeşitli konvansiyonel saldırı ve uzay, siber, elektromanyetik savaş yetenekleri de bulunmaktadır. Aynı zamanda, ABD, son yıllarda El Kaide ve IŞİD gibi İslamcı terör örgütlerini ciddi şekilde zayıflatmış olsa da, bu aktörler de halen ABD ve dünyaya ciddi bir tehdit oluşturmaktadır. Amerikan çıkarları günümüzde Batı Yarımküre’nin tamamında tehdit altındadır. Daha 19. yüzyılın başlarında bile, günümüz Amerikalılarının ataları, ABD’nin ekonomik ve ulusal güvenliğini korumak için yarımküredeki meselelerde daha güçlü ve öncü bir rol üstlenmesi gerektiğini fark etmişlerdi. Monroe Doktrini ve ardından Roosevelt Eki’nin ortaya çıkmasına neden olan da bu görüş oldu. Ancak son yıllarda bu yaklaşımın bilgeliği kayboldu. Sonuç olarak, ABD düşmanlarının etkisi Kuzey Kutbu’ndaki Grönland’dan Amerika Körfezi’ne, Panama Kanalı’na ve daha güneydeki bölgelere kadar yayıldı. Bu durum, yalnızca ABD’nin yarımküredeki önemli bölgelere erişimini tehdit etmekle kalmıyor, aynı zamanda Amerika kıtasını daha istikrarsız ve güvensiz hale getirerek hem ABD’nin, hem de bölgesel ortaklarının çıkarlarını zedeliyor.
Çin Halk Cumhuriyeti: Her açıdan bakıldığında, Çin, halihazırda dünyanın en güçlü ikinci ülkesi konumundadır ve 19. yüzyıldan bu yana ABD’den sonraki en güçlü devlettir. Üstelik, ne kadar Çin çok önemli iç ekonomik, demografik ve toplumsal zorluklarla karşı karşıya olsa da, gerçek şudur ki gücü giderek artmaktadır. Pekin, son yıllarda Çin Halk Kurtuluş Ordusu-PLA’ya büyük miktarlarda yatırım ve harcama yapmış ve bu harcamalar genellikle iç önceliklerin pahasına olmuştur. Yine de, Çin, isterse ordusuna daha da fazla harcama yapma gücüne sahiptir ve bunu etkili bir şekilde yapabildiğini göstermiştir. Nitekim, Çin’in tarihi askeri güçlenmesinin hızı, ölçeği ve kalitesi, Batı Pasifik’teki operasyonlar için tasarlanmış kuvvetler ve çok daha uzak hedefleri vurabilen kuvvetler de dahil olmak üzere kendini göstermektedir. Bu, Amerika’nın çıkarları için önemlidir çünkü Ulusal Güvenlik Stratejisi’nin de kabul ettiği üzere, Hint-Pasifik bölgesi yakında küresel ekonominin yarısından fazlasını oluşturacaktır. Bu nedenle, Amerikan halkının güvenliği, özgürlüğü ve refahı, Hint-Pasifik’te güçlü bir konumdan ticaret yapma ve ilişki kurma becerisiyle doğrudan bağlantılıdır. Çin veya başka herhangi bir ülke bu geniş ve hayati öneme sahip bölgeye hâkim olursa, Amerikalıların dünyanın ekonomik merkezine erişimini etkili bir şekilde engelleyebilir ve bu da ABD’nin ekonomik geleceği ve yeniden sanayileşme becerisi de dahil olmak üzere, kalıcı etkiler yaratabilir. Bu nedenle, Savaş Bakanlığı, Hint-Pasifik’te askeri güç açısından kendisi lehine bir denge sağlamasını talimat vermektedir. Bunun amacı Çin’i hakimiyet altına almak, küçük düşürmek veya boğmak değildir. Amaç, bundan çok daha kapsamlı ve makuldür: Sadece Çin’in veya başka bir ülkenin ABD’yi veya müttefiklerini hâkimiyet altına alamamasını sağlamak. Bu, rejim değişikliği veya başka türde bir var oluşsal mücadele gerektirmez. Aksine, Amerikalılar için uygun, ancak Çin’in de kabul edebileceği ve altında yaşayabileceği makul bir barış mümkündür. Bu, Başkan Trump’ın Pekin ile diplomasiye yönelik vizyoner ve gerçekçi yaklaşımının akıllıca öncülüdür. Aynı zamanda, Bakanlığın çabaları bu yaklaşıma destek olacak gücü sağlayacaktır.
Rusya: Rusya, öngörülebilir gelecekte NATO’nun doğu üyeleri için kalıcı ancak yönetilebilir bir tehdit olmaya devam edecektir. Gerçekten de, Rusya, çeşitli demografik ve ekonomik zorluklarla boğuşsa da, Ukrayna’da devam eden savaşı, hâlâ derin askeri ve endüstriyel güç rezervlerine sahip olduğunu göstermektedir. Rusya, yakın çevresinde uzun süreli bir savaşı sürdürmek için gerekli ulusal kararlılığa sahip olduğunu da göstermiştir. Buna ek olarak, Rus askeri tehdidi, öncelikle Doğu Avrupa’ya odaklanmış olsa da, Moskova, aynı zamanda dünyanın en büyük nükleer silah cephanesine sahiptir ve bu cephaneliği modernize etmeye ve çeşitlendirmeye devam etmektedir. Ayrıca, ABD topraklarına karşı kullanabileceği denizaltı, uzay ve siber yeteneklere de sahiptir. Bu durum ışığında, Bakanlık, ABD kuvvetlerinin Rusya’nın ABD topraklarına yönelik tehditlerine karşı savunmaya hazır olmasını sağlayacaktır. Moskova, Avrupa hegemonyası için bir girişimde bulunacak durumda değildir. Zira Avrupa, NATO bağları, ekonomik ölçek, nüfus ve dolayısıyla gizli askeri güç açısından Rusya’yı gölgede bırakmaktadır. Moskova, Avrupa hegemonyası için bir girişimde bulunacak durumda değildir. Ama aynı zamanda, Avrupa önemli olmaya devam etse de, küresel ekonomik güç içindeki payı daha küçüktür ve giderek azalmaktadır. Neyse ki, NATO müttefikleri Rusya’dan çok daha güçlüdür. Sadece Almanya’nın ekonomisi bile Rusya’nınkini gölgede bırakmaktadır. Aynı zamanda, Başkan Trump’ın liderliğinde, NATO müttefikleri, savunma harcamalarını yeni küresel standart olan toplam GSYİH’nin %5’ine çıkarmayı ve GSYİH’nin %3,5’ini askeri kapasiteye yatırmayı taahhüt etmişlerdir. Bu nedenle, NATO müttefikleri, kritik ancak daha sınırlı ABD desteği ile Avrupa’nın konvansiyonel savunmasının birincil sorumluluğunu üstlenmek için güçlü bir konumdadır. Bu, Ukrayna’nın savunmasını destekleme konusunda liderlik etmeyi de içerir. Başkan Trump’ın da söylediği gibi, Ukrayna’daki savaş sona ermelidir. Ancak, onun da vurguladığı gibi, bu, öncelikle Avrupa’nın sorumluluğudur. Barışı sağlamak ve sürdürmek için NATO müttefiklerinin liderliği ve taahhüdü gerekecektir.
İran: Başkan Trump, İran’ın nükleer silah elde etmesine izin verilmeyeceğini sürekli olarak belirtmiştir. Ve “Midnight Hammer” Operasyonu ile sözünü kararlılıkla yerine getirdiğini göstermiştir. Dünyada hiçbir başka ordu, bu operasyon kadar büyük, karmaşık ve sonuçları ağır bir operasyonu gerçekleştiremezdi. Ancak ABD Ordusu bunu kusursuz bir şekilde başarmış ve İran’ın nükleer programını yok etmiştir. ABD kuvvetleri, 12 Gün Savaşı boyunca İsrail’in savunmasına da kritik destek sağlamış ve İsrail’in tarihi operasyonel ve stratejik başarılarını mümkün kılmıştır. Şimdi, İran rejimi on yıllardır hiç olmadığı kadar zayıf ve savunmasız durumdadır. İran’ın “Direniş Ekseni” de benzer şekilde yıkılmıştır. İsrail’in operasyonları Hizbullah ve Hamas’ı ciddi şekilde zayıflatmıştır. Başkan Trump’ın talimatıyla, ABD, ayrıca Husilerin saldırı yeteneklerini zayıflatan ve nihayetinde Husileri zorlayan “Rough Rider” Operasyonu’nu başlattı. Bu süreçte, kısa, keskin ve kararlı bir kampanya sayesinde, Başkan Trump, ABD gemilerinin seyrüsefer özgürlüğünü geri kazanmayı başardı. İran, son aylarda ciddi gerilemeler yaşamış olsa da, konvansiyonel askeri güçlerini yeniden kurma niyetinde görünüyor. İranlı liderler, anlamlı müzakerelere katılmayı reddetmek de dahil olmak üzere, nükleer silah elde etmek için tekrar girişimde bulunma olasılığına da açık kapı bırakmışlardır. Dahası, İran’ın vekilleri ciddi şekilde zayıflatılmış olsa da, yıkılan altyapı ve kapasitelerini yeniden inşa etmeye çalışabilirler. İran rejiminin Amerikalıların kanını eline bulaştırmış olması, yakın müttefik İsrail’i yok etme niyetinden vazgeçmemiş olması ve İran ile vekillerinin, bölgedeki Amerikan askerlerinin hayatını tehdit etmekle kalmayıp, bölgenin liderlerinin ve halkının açıkça arzuladığı barışçıl ve müreffeh bir geleceği engelleyen bölgesel krizleri rutin olarak kışkırtması gerçekleri de göz ardı edilemez. Ancak önemli fırsatlar da var. İsrail, uzun zamandır ABD’nin kritik ancak sınırlı desteğiyle kendini savunmaya istekli ve muktedir olduğunu göstermiştir. İsrail, örnek bir müttefiktir ve şu anda, Başkan Trump’ın Ortadoğu’da barışı sağlamak için yaptığı tarihi çabaları desteklemektedir. Aynı şekilde, Körfez’de de, ABD müttefikleri, İran ve onun vekillerine karşı kendilerini savunmak için giderek daha istekli ve muktedir hale gelmektedirler.
Kore Demokratik Halk Cumhuriyeti (Kuzey Kore): Kuzey Kore, ABD’nin müttefiki olan Güney Kore ve Japonya’ya doğrudan askeri tehdit oluşturmaktadır. Kuzey Kore’nin büyük konvansiyonel kuvvetlerinin çoğu eski veya bakımsız olsa da, Güney Kore, Kuzey Kore’nin işgal tehdidine karşı uyanık olmalıdır. Kuzey Kore’nin füze kuvvetleri, Güney Kore ve Japonya’daki hedefleri konvansiyonel ve nükleer silahlarla ve diğer kitle imha silahlarıyla vurabilir. Kuzey Kore’nin füze kuvvetleri de Güney Kore ve Japonya’daki hedefleri konvansiyonel ve nükleer silahların yanı sıra diğer kitle imha silahlarıyla vurabilir. Aynı zamanda, Kuzey Kore’nin nükleer kuvvetleri ABD’yi tehdit etme kapasitesini de giderek arttırmaktadır. Bu kuvvetler, boyut ve gelişmişlik açısından giderek büyüyor ve Amerikan ana karasına yönelik nükleer saldırı tehlikesi oluşturuyor. Bu, Kuzey Kore’nin nükleer silahlarının ve füzelerinin, ABD’nin savunma sistemlerini aşabilecek ve ABD topraklarına ulaşabilecek kapasiteye sahip olduğu anlamına geliyor.
Eşzamanlılık Sorunu ve Müttefik Yük Paylaşımı İçin Etkileri: ABD ve müttefiklerinin, bir veya daha fazla potansiyel rakibin, birden fazla sahnede koordineli veya fırsatçı bir şekilde birlikte hareket etme olasılığına karşı hazırlıklı olması akıllıca olacaktır. Müttefikler, son yıllarda savunmalarına yeterli yatırım yapmış olsalardı, böyle bir senaryo daha az endişe verici olurdu. Ancak bunu yapmadılar. Bunun yerine, nadir istisnalar dışında, savunma harcamalarını kısarken ve bunun yerine kamu refahı ve diğer iç programlar gibi alanlara yatırım yaparken, ABD’nin kendilerini savunmasına izin vermekle yetindiler. Suçlu olan sadece onlar da değildi. Kuşkusuz, kendi savunmalarına yeterli yatırım yapmamak kendi kararlarıydı. Ancak bu karar, geçmişte Amerikalı politika yapıcılar tarafından da sık sık teşvik edilen bir karardı. Bu politika yapıcılar, ABD’nin ortaklarından çok bağımlıları olan müttefiklerden fayda sağladığını düşünerek tedbirsizce hareket ettiler. Neyse ki, bu durum artık sona erdi. Başkan Trump’ın da açıkça belirttiği gibi, müttefikler ortak savunmanın yükünü adil bir şekilde paylaşmalıdır. Bu, özellikle ABD’nin onlarca yıldır savunmalarını sübvanse etmesinden sonra, onların yapması gereken doğru şeydir. Bu, hem Amerikalılar, hem de onlar için stratejik açıdan hayati önem taşımaktadır. Başkan Trump’ın liderliği sayesinde, Ocak 2025’ten bu yana müttefiklerin, özellikle Avrupa ve Güney Kore’de, adım atmaya başladığını görmekteyiz. Bu nedenle, Savaş Bakanlığı’nın savunma harcamalarının arttırılmasını önceliklendirmesine rağmen, yük paylaşımı bu stratejinin çok önemli bir bileşenidir. Amerika’nın ittifakları ve ortaklıkları, Avrasya çevresinde bir savunma çemberi oluşturmaktadır. Bu ilişkiler sadece coğrafi açıdan avantajlı olmakla kalmaz, aynı zamanda dünyanın en zengin ülkelerinin çoğunu da içerir. Birlikte ele alındığında, ittifak ağı tüm potansiyel düşmanların toplamından çok daha zengindir. Sonuç olarak, müttefikler ve ortaklar, Lahey Zirvesi’nde belirlenen yeni küresel standartlara uygun olarak savunmalarına uygun şekilde yatırım yaparlarsa, birlikte, eşzamanlı hareket etmeleri durumunda bile potansiyel rakipleri caydırmak için yeterli güç oluşturulabilir. Bu şekilde, Ulusal Güvenlik Stratejisi’nin talimatına uygun olarak, dünyanın her kilit bölgesinde elverişli güç dengelerini korunacaktır. ABD güçleri, ulusal savunma ve Hint-Pasifik’e odaklanırken, diğer bölgelerdeki müttefikler ve ortaklar da, Amerikan güçlerinin kritik ancak daha sınırlı desteğiyle kendi savunmalarının birincil sorumluluğunu üstleneceklerdir. Bu, Başkan Trump’ın önümüzdeki on yıllar boyunca güç yoluyla barışı sürdürme yoluna sokmasını sağlayacaktır. Bu, ABD’nin dış politikasının temelini oluşturan “güç yoluyla barış” ilkesinin yeniden canlandırılmasıdır.
“The Strategic Approach” (Stratejik Bakış) başlıklı bölümde, 4 kritik çaba alanı hatırlatılarak, bu konudaki politika önerileri açıklanmaktadır.
1-) ABD ana karasını savunmak: Başkan Trump’ın belirttiği gibi, ABD Ordusu’nun en önemli önceliği ABD’yi savunmaktır. Bu nedenle, Bakanlık, Batı Yarımküre’de Amerika’nın çıkarlarını savunmak da dahil olmak üzere, bunu yapmaya öncelik verecektir. Bunu şu şekilde gerçekleştirecektir:
► Sınırları güvence altına almak: Sınır güvenliği, ulusal güvenlik demektir. Bu nedenle Savaş Bakanlığı, İç Güvenlik Bakanlığı (DHS) ile koordineli olarak sınırları kapatmak, her türlü istilayı püskürtmek ve yasadışı göçmenleri sınır dışı etmek konusundaki çabalarına öncelik verecektir.
► Yarımkürede uyuşturucu teröristlerine karşı mücadele etmek: Bakanlık, Amerika’nın sınırlarını güvence altına almak için çalışırken, bu sınırlara yönelik tehditlerin de yarımkürede daha derinlemesine ele alınması gerektiğini kabul etmektedir. Bu nedenle, Amerika kıtasındaki uyuşturucu terörist örgütlerini zayıflatmak için ortakların kapasitelerini geliştirmeye yardımcı olunacak ve bu çabalarında onlar desteklenecektir. Ancak ortaklar üzerlerine düşen görevi yerine getiremezse veya getirmek istemezse, Müşterek Kuvvetlerin “Absolute Resolve” Operasyonu’nda gösterdiği gibi, ABD, tek başına kararlı adımlar atmaya da hazır olacaktır.
► Amerika için Altın Kubbe ve Diğer İHA’lara Özel Önlemlerle Amerika’nın Semalarını Savunmak: Bakanlık, Başkan Trump’ın Amerika için Altın Kubbe projesini geliştirmeye öncelik verecek ve büyük füze saldırıları ve diğer gelişmiş hava saldırılarını maliyet etkin bir şekilde engellemeye yönelik seçeneklere odaklanacaktır. Ayrıca, ABD Savaş Bakanlığı, insansız hava sistemlerine karşı koymak için yetenekler ve sistemler geliştirecek ve uygulayacaktır. Ek olarak, ABD kuvvetlerinin vatanı savunmak için gerekli elektromanyetik spektruma erişebilmesi sağlanacaktır.
► ABD nükleer kuvvetlerini modernize etmek ve uyumlaştırmak: ABD, ülkenin genel ve savunma stratejilerine uyarlanmış güçlü, güvenli ve etkili bir nükleer cephaneliğe ihtiyaç duymaktadır. Değişen küresel nükleer ortamda caydırıcılık ve tırmanma yönetimine odaklanarak, ABD, nükleer kuvvetlerini buna uygun olarak modernize edecek ve uyumlaştıracaktır. ABD, asla nükleer şantaja karşı savunmasız bırakılmamalıdır ve bırakılmayacaktır.
► Siber tehditleri caydırmak ve savunmak: Bakanlık, ABD Ordusu ve belirli sivil hedefler için siber savunmayı güçlendirmeye öncelik verecektir. Savaş Bakanlığı, ayrıca, ABD vatanına yönelik siber tehditleri caydırmak veya azaltmak için başka seçenekler de geliştirecektir.
► İslamcı teröristlerle mücadele: Bakanlık, İslamcı teröristlerle mücadele konusunda sürdürülebilir bir yaklaşım benimsemeye devam edecek ve ABD vatanına saldırı kapasitesi ve niyetine sahip örgütlere odaklanacaktır.
2-) Çatışma değil güçle Hint-Pasifik bölgesinde Çin’i caydırmak: Savaş Bakanlığı, Başkan Trump’ın öncülüğünde, Çin Halk Kurtuluş Ordusu’ndaki muhataplarıyla daha geniş yelpazede temas kuracaktır. Bu süreçte, odak nokta, stratejik istikrarı desteklemek ve daha geniş anlamda çatışmaları önlemek ve gerilimi azaltmak olacaktır. Aynı zamanda, Başkan Trump, ticaretin açık ve adil bir şekilde yürüdüğü, herkesin refah içinde yaşayabildiği ve çıkarların saygı gördüğü bir Hint-Pasifik bölgesidir. ABD Savaş Bakanlığı, bu temasları, bu vizyon ve niyeti Çinli yetkililere iletmek için kullanacak ve aynı zamanda davranışlarıyla böyle barışçıl ve müreffeh bir geleceğe ulaşma ve bunu sürdürme konusundaki samimi arzusunu gösterecektir. Ancak, Başkan Trump’ın Bakanlık için en önemli talimatı, yani güç yoluyla barış sağlamak da gözden kaçırılmamalıdır. Bunu kabul ederek, Bakanlığın temel sorumluluğu, Başkan Trump’ın Hint-Pasifik’te barışı sürdürmek için her zaman güçlü bir konumdan müzakere edebilmesini sağlamaktır. Bu amaçla, Bakanlık, bölgedeki müttefikler ve ortaklarla yakın iş birliği içinde çalışacaktır.
3-) ABD müttefikleri ve ortaklarıyla yük paylaşımını arttırmak: Ulusal Güvenlik Stratejisi’nde ayrıntılı olarak belirtilen Başkan’ın yaklaşımıyla tutarlı olarak, bu strateji, Amerikalıların çıkarlarına yönelik en büyük tehditlerle başa çıkmaya öncelik vermektedir. Ancak diğer tehditleri de ihmal etmemektedir. Aksine, Başkan’ın yaklaşımını temel alan bu strateji, ABD’nin müttefikleri ve ortaklarının diğer tehditlere karşı savunmada birincil sorumluluğu üstlenmelerini sağlamak için mantıklı ve ihtiyatlı bir şekilde baskı yapmaya ve onları teşvik etmeye dayanmaktadır. Bunu yaparken, tüm sahalarda güç yoluyla kalıcı barış için gerekli koşulları oluşturmaktadır. Bu amaçla, Bakanlık, müttefiklerin ve ortakların Avrupa, Ortadoğu ve Kore Yarımadası’nda kendi savunmalarının birincil sorumluluğunu üstlenmeleri için teşviklerin güçlendirilmesine öncelik verecektir. Aynı zamanda, müttefikler ve ortakların, kuvvet ve operasyonel planlama konusunda yakın iş birliği ve önemli görevler için kuvvetlerinin hazırlık durumunu güçlendirmek için yakın çalışma dahil olmak üzere, kolektif savunmanın yükünü daha fazla paylaşmalarını mümkün olduğunca kolaylaştırmaya çalışacaktır. Başkan Trump’ın da gösterdiği gibi, net bir hesap verebilirlik olmalıdır. Teşvikler işe yarar ve ittifak politikasının kritik bir parçası olacaktır. Bu nedenle, ihtiyaç duydukları kadar harcama yapan ve bölgelerindeki tehditlere karşı kritik ancak sınırlı ABD desteği ile görünür şekilde daha fazla çaba gösteren model müttefiklerle iş birliği ve ilişkilere öncelik verilecektir. Bu, silah satışı, savunma sanayi iş birliği, endüstriyel iş birliği, istihbarat paylaşımı ve ülkeleri daha iyi bir duruma getirecek diğer faaliyetlerden oluşmaktadır. Pratik olarak, strateji, şu şekilde ilerleyecektir:
Batı Yarımküre: Kanada ve Meksika, yarımküre savunmasında önemli roller üstlenmektedir. Bu roller arasında, yasadışı göçmenlerin ve uyuşturucu teröristlerinin Amerika sınırlarına ulaşmasını önlemek için Savaş Bakanlığı ve diğer ABD kurumlarıyla iş birliği yapmak da bulunmaktadır. Kanada, ayrıca, hava, füze ve denizaltı tehditlerine karşı savunmayı güçlendirmek de dahil olmak üzere, Kuzey Amerika’yı diğer tehditlere karşı savunmada önemli bir rol oynamaktadır. Buna ek olarak, Batı Yarımküre’deki ABD ortakları, yasadışı göçle mücadeleye yardımcı olmak, uyuşturucu teröristlerini zayıflatmak ve ABD’nin düşmanlarının kontrol veya başka türlü yetki kullanmasını önlemek için çok daha fazlasını yapabilirler. ABD’nin düşmanlarının önemli bölgeleri, özellikle Grönland, Amerika (Meksika) Körfezi ve Panama Kanalı’nı kontrol etmesini veya bu bölgeler üzerinde aşırı etki uygulamasını önlemek için çok daha fazlasını yapabilirler. Bakanlık, bu hedefleri ilerletmek için yarımküredeki ülkelerle iş birliği yapacak, onları teşvik edecek ve bu yönde adımlar atmalarını sağlayacaktır.
Avrupa: Belgenin açıkça belirttiği gibi, Avrupa’nın kendi konvansiyonel savunması için birincil sorumluluğu üstlenmesi, karşı karşıya olduğu güvenlik tehditlerine karşı alınacak önlemdir. Bu nedenle, Bakanlık, NATO müttefiklerinin, kritik ancak daha sınırlı ABD desteği ile Avrupa’nın konvansiyonel savunması için birincil sorumluluğu üstlenmelerini teşvik edecek ve mümkün kılacaktır. Bu çabanın merkezinde, Bakanlık, müttefiklerle yakın iş birliği içinde çalışarak, Lahey Zirvesi’nde verdikleri savunma harcamaları taahhüdünü yerine getirmelerini sağlayacaktır. Ayrıca, bu hedefleri desteklemek için NATO süreçlerinden yararlanmaya çalışırken, Transatlantik savunma sanayi iş birliğini genişletmek ve savunma ticaret engellerini azaltmak için çalışarak, ABD ve müttefiklerin savunma hedeflerine ulaşmak için gerekli güçleri üretme konusundaki kolektif yeteneği en üst düzeye çıkarmaya çalışılacaktır. Son olarak, Avrupalı müttefiklere, çabalarının ve kaynaklarının en iyi şekilde Avrupa’ya odaklanması gerektiği açıkça belirtilecektir.
Ortadoğu: Başkan Trump’ın tarihi Riyad konuşmasında belirttiği üzere, ABD, daha barışçıl ve müreffeh bir Ortadoğu istemektedir. Ancak Başkan’ın da açıkça belirttiği gibi, bu dönüşüm ancak bölgenin geleceğinde en büyük payı olanlar, yani bölgedeki müttefikler ve ortaklar tarafından gerçekleştirilebilir. Bakanlığın görevi, Başkan Trump’ın net görüşlü ve yorulmak bilmeyen diplomasiyle attığı sağlam temeller üzerine inşa ederek, bu çabalarında onlara destek olmaktır. Bu amaçla, Bakanlık, bölgesel müttefikleri İran ve onun vekillerini caydırma ve savunma konusunda birincil sorumluluk almaya teşvik edecek, İsrail’in kendini savunma çabalarını güçlü bir şekilde destekleyecek, Arap Körfezi ortaklarıyla iş birliğini derinleştirecek ve Başkan Trump’ın tarihi girişimi olan Abraham (İbrahim) Anlaşmaları’nı temel alarak İsrail ile Arap Körfezi ortakları arasında entegrasyonu sağlayacaktır. Bunu yaparken, Bakanlık, ABD’nin çıkarlarını savunmak için odaklanmış, kararlı eylemlerde bulunma yeteneğini koruyacaktır. Bu yaklaşımla, bölgedeki gücümüzle kalıcı barış için koşulları belirlenebilir ve güçlendirilebilir.
Afrika: Bakanlığın Afrika’daki önceliği, İslamcı teröristlerin bölgedeki güvenli sığınakları kullanarak ABD topraklarına saldırmasını önlemektir. Bu stratejinin kaynakları sürdürülebilir terörle mücadele yaklaşımıyla uyumlu olarak, ABD topraklarına saldırı yapma kapasitesi ve niyeti olan İslamcı teröristlere karşı kurumlar arası ve yabancı ortaklarla yakın iş birliği içinde doğrudan harekete geçmeye hazır olunacaktır. Aynı zamanda, müttefiklerin ve ortakların diğer terörist örgütleri zayıflatma ve yok etme çabalarına öncülük etmelerini sağlamak için çaba gösterilecektir. Bu stratejinin temelini oluşturan, terörle mücadeleye yönelik kaynakların sürdürülebilirliği yaklaşımına uygun olarak, ABD topraklarına saldırı yapma kapasitesine ve niyetine sahip İslamcı teröristlere karşı doğrudan harekete geçmektir.
Kore Yarımadası: Yüksek savunma harcamaları, güçlü savunma sanayisi ve zorunlu askerlik hizmeti ile desteklenen güçlü ordusu sayesinde, Güney Kore, ABD’nin kritik ancak daha sınırlı desteği ile Kuzey Kore’yi caydırma konusunda birincil sorumluluğu üstlenebilir. Güney Kore, Kuzey Kore’den doğrudan ve açık bir tehdit altında olduğu için bunu yapma kararlılığı da göstermektedir. Sorumluluk dengesindeki bu değişim, Amerika’nın Kore Yarımadası’ndaki askeri varlığını güncelleme çıkarlarıyla tutarlıdır. Bu şekilde, daha güçlü bir Başkan Trump’ın liderliği, Ortadoğu da dahil olmak üzere dünyayı daha barışçıl ve refah dolu bir yer haline getirmektedir.
4-) ABD savunma sanayi tabanını güçlendirmek: ABD, ordusunu yeniden inşa etmek ve uyum sağlamak için temel oluşturur, böylece ABD Ordusu dünyanın en güçlü ordusu olmaya devam eder. Başkan Trump, Kongre ile iş birliği yaparak, Amerikan endüstrisinin yüzyılda bir kez görülen canlanmasını ve ülkenin savunmasına nesiller boyu sürecek bir yatırımı gerçekleştirmeyi başarmıştır. Bunu yapmak, ABD kuvvetlerinin bu stratejiyi uygulamak için gerekli olan silah, teçhizat, nakliye ve dağıtım kapasitesine sahip olmasını sağlamak için hayati önem taşımaktadır. Ayrıca, ABD’nin diğer daha küçük tehditleri caydırma veya savunma çabalarına öncülük etmek de dahil olmak üzere, kolektif savunmanın yükünün daha büyük bir kısmını üstlenen müttefik ve ortaklara silahlanma konusunda yardımcı olabilmesini sağlamak için de kritik öneme sahiptir. Bakanlık, bu nedenle, bu stratejinin diğer temel direklerini desteklemektedir. Bu nedenle, Amerikan savunma sanayisini, geçen yüzyılda olduğu gibi çağın zorluklarına da aynı etkinlikle hazırlıklı hale getirmek için onu harekete geçirmek, yenilemek ve güvence altına almak üzere acil önlemler alınacaktır. Ulusal Güvenlik Stratejisi’nin açıkça belirttiği gibi, bu çaba ulusal bir seferberlikten başka bir şey gerektirmeyecektir; unutulmamalıdır ki, geçen yüzyılda benzer canlanmalarla aynı düzeyde bir endüstriyel silahlanma çağrısı, bu çağrılar nihayetinde ABD’yi dünya savaşlarında ve ardından gelen Soğuk Savaş’ta zafere taşımıştır.
“Sonuç” bölümünde, Başkan Trump’ın bir yılda yaptıkları övülerek, ABD’nin yeni bir altın çağın eşiğinde olduğu vurgulanmıştır. ABD’nin küresel liderliğini korumak konusundaki istenci ve kararlılığı belirtildikten sonra, savaşçı ruhun canlandırılacağı ve barışa ancak güç yoluyla ulaşılabileceği vurgulanmaktadır.
Değerlendirme
ABD Savaş Bakanlığı’nın hazırladığı 2026 ABD Ulusal Güvenlik Strateji Belgesi, Trump Doktrini veya Trumpizm olarak adlandırılan 45. ve 47. ABD Başkanı Donald Trump ve ekibine özgü stratejiyi somutlaştıran bir resmi ama açık belgedir. Buna göre, strateji hakkında bazı saptamalar yapmak gerekirse:
- Önceki yönetimler kötülenmekte ve Trump ile ABD tarihinde yeni bir döneme girildiği vurgulanmaktadır.
- Stratejik unsur ve kavramların yanı sıra, pr-reklam teknikleri ile Trump ve ekibi övülmekte ve marka değer artımı sağlanmaya çalışılmaktadır.
- Avrupa’nın kendi güvenliğini sağlaması teşvik edilmekte ve bu nedenle NATO üyesi devletlerin yüzde 5 seviyesinde askeri harcama yapma gereği vurgulanmaktadır.
- Çin, en güçlü hasım olarak öne çıkarılmakta (belgede 22 defa geçiyor), ama bu konuda bir savaştan ziyade, ABD’yi daha güçlü kılacak uzun erimli bir strateji hazırlanmaktadır.
- ABD’nin diğer öncelikli hasımları; Rusya (14 defa geçiyor), İran (13 defa geçiyor), Kuzey Kore (9 defa geçiyor), narko-teröristler, radikal İslamcı teröristler ve yaşadışı (kayıtdışı) göçmenler ve suç gruplarıdır.
- Buna karşın, asıl olarak ana karanın (ana vatanın) güvenliği vurgulanmakta ve Batı yarımküre kavramı ile Monroe Doktrini öne çıkarılmaktadır. Bu, resmen kabul edilmese de, bir tür izolasyonizmdir.
- Belgede müttefik olarak adı geçen ülkeler şunlardır; NATO müttefikleri (15 defa geçiyor), İsrail (10 defa geçiyor), Kanada (3 defa geçiyor), Körfez müttefikleri (3 defa geçiyor), Japonya (2 defa geçiyor), Güney Kore (2 defa geçiyor) ve Meksika (1 defa geçiyor).
- ABD’nin öncelikleri: anakarayı savunmak, Hint-Pasifik’te Çin’i caydırmak, ABD’nin müttefiklerle yük paylaşımını sağlamak ve ABD’nin savunma ve endüstriyel yapısını güçlendirmektir.
- Demokrasi ve benzeri ilerici değerler, büyük güç rekabeti nedeniyle Washington için bu aşamada öncelikli bir konu değildir. Bu bağlamda, müttefiklerin iç işlerine karışılmamakta ve Amerikan çıkarlarına odaklanılmaktadır.
Prof. Dr. Ozan ÖRMECİ
DİPNOTLAR
[1] Bakınız; https://www.whitehouse.gov/wp-content/uploads/2025/12/2025-National-Security-Strategy.pdf. Analizi için; https://politikaakademisi.org/2025/12/10/2025-abd-ulusal-guvenlik-strateji-belgesi/.
[2] Bakınız; https://media.defense.gov/2026/Jan/23/2003864773/-1/-1/0/2026-NATIONAL-DEFENSE-STRATEGY.PDF.
