hasan kerem ünsal »
RÖNESANS DİPLOMASİSİ VE İMPARATORLUK İDEALİ: VATİKAN ARŞİV BELGELERİ IŞIĞINDA FATİH SULTAN MEHMET-PAPALIK İLİŞKİLERİ
Giriş 15. yüzyıl, dünya tarihinin en keskin dönüşüm noktalarından birini temsil ederken, bu dönemin merkezinde yer alan Fatih Sultan Mehmet ve Vatikan arasındaki ilişkiler, sadece iki devletin siyasi mücadelesi değil, aynı zamanda iki evrensel
Read More »
TÜRK DEVLET GELENEĞİNDE LİDERLİK PARADİGMASI: ATATÜRK VE FATİH SULTAN MEHMET’İN PSİKOLOJİK, ENTELEKTÜEL VE SİYASİ ÜSTÜNLÜK ANALİZİ
Giriş Türk devlet geleneği, tarihsel süreç içerisinde “Devlet-i Ebed Müddet” ideali etrafında şekillenen, karizmatik ve kurucu lider figürlerinin belirleyici olduğu bir süreklilik arz eder. Bu sürekliliğin en kristalize olmuş iki örneği, İstanbul’u fethederek Osmanlı
Read More »
KÜRESEL JEOPOLİTİK REKABET VE BEŞERİ SERMAYE: TÜRKİYE’NİN ÜSTÜN YETENEKLİ ÇOCUK POTANSİYELİNİN İNGİLİZ DIŞ POLİTİKASI VE NATO GÜVENLİK DOKTRİNLERİ IŞIĞINDA İNCELENMESİ
Giriş 21. yüzyılın ilk çeyreğinde küresel güç dengeleri, konvansiyonel askeri kapasiteden ziyade “bilişsel üstünlük” (cognitive superiority) ve beşeri sermaye niteliği üzerinden yeniden tanımlanmaktadır. Bu bağlamda, Türkiye’nin sahip olduğu üstün yetenekli çocuk potansiyeli, sadece ulusal
Read More »
GELENEKSEL VE KÜRESEL SİYASET ARASINDA BİR KÖPRÜ OLARAK SABÂ: TÜRK-FARS EDEBİYATINDAN AVRUPA AYDINLANMASINA KAVRAMSAL BİR ANALİZ
Etimolojik ve Mitolojik Temeller: Şark’ın Nefesi Sabâ Rüzgârı Kavramsal bir fenomen olarak “sabâ“, Türk ve Fars edebiyatının metafizik ve lirik dokusunda yalnızca meteorolojik bir olay değil, aynı zamanda varoluşsal bir iletişim kanalı olarak tezahür
Read More »
KANUNİ SULTAN SÜLEYMAN DÖNEMİNDE DONA GRACIA NASİ VE MENDES HANEDANI: JEOPOLİTİK BİR ENSTRÜMAN OLARAK DİASPORİK SERMAYENİN YÖNETİMİ VE MODERN TÜRK DEVLET STRATEJİSİ İÇİN PROJEKSİYONLAR
Giriş 16. yüzyılın küresel siyasi ve ekonomik dengeleri, sadece orduların gücüyle değil, aynı zamanda kıtalararası ticaret ağlarını kontrol eden, Kralları borçlandıran ve istihbarat akışını yöneten diasporik sermaye odakları tarafından şekillendirilmekteydi. Bu dönemin en dikkat
Read More »
BİR KÜLTÜREL MİMAR OLARAK BARIŞ MANÇO: SİYASETİN YUMUŞAK GÜCÜ VE EZOTERİK SEMBOLİZM
Giriş Barış Manço, 20. yüzyıl Türkiye’sinin toplumsal ve kültürel inşasında yalnızca bir müzisyen olarak değil, aynı zamanda devletin vizyonunu evrensel düzeye taşıyan stratejik bir “kültürel mimar” olarak yer almıştır. Geleneksel “modern derviş” veya “kent
Read More »
BİR DİPLOMASİ VE KÜLTÜR KÖPRÜSÜ: 500. YIL VAKFI’NIN ULUSLARARASI ETKİNLİĞİ
Özet: 1989 yılında kurulan 500. Yıl Vakfı, 1492 yılında İspanya’dan kovulan Sefarad Yahudilerinin Osmanlı İmparatorluğu tarafından kabul edilişinin 500. yılını anmak amacıyla hayata geçirilmiştir. Bu çalışma, Vakfın Türkiye’nin dış ilişkilerindeki rolünü, İspanya ile kurulan
Read More »
KÜRESEL TARİH YAZIMINDA İLBER ORTAYLI
Giriş İlber Ortaylı, 20. yüzyılın son çeyreği ve 21. yüzyılın başlarında Türk tarihçiliğini uluslararası akademik platformlara taşıyan en önemli figürlerden biri olarak kabul edilmektedir. Ortaylı’nın bir tarihçi olarak kimliği, sadece Osmanlı İmparatorluğu’nun idari ve
Read More »
STRATEJİK UYUM VE KURUMSAL ENTEGRASYON: LONDRA İLE İSTANBUL ARASINDAKİ DERİN ORTAKLIĞIN ANALİZİ
Giriş: Modern Jeopolitikte Stratejik Derinlik Birleşik Krallık ve Türkiye Cumhuriyeti arasındaki ilişkiler, “City of London” finans merkezi ile İstanbul arasındaki aks üzerinden değerlendirildiğinde, modern jeopolitiğin en kurumsallaşmış ortaklıklarından birini temsil etmektedir. Bu ilişki; Birleşik
Read More »
JEOPOLİTİK KIRILMA VE YENİ DÜNYA DÜZENİ: GLADİO GRUPLARI, NATO’NUN DÖNÜŞÜM VE İNGİLİZ SERMAYESİNİN STRATEJİK ROTASYONU
Giriş Küresel jeopolitik manzara, Soğuk Savaş döneminin yerleşik ittifak yapılarının ötesine geçerek, yerleşik devlet aygıtları içindeki klandestin ağların çatışmasıyla tanımlanan yeni bir evreye girmiştir. Geleneksel olarak NATO bünyesinde “geride kal” (stay-behind) stratejisi olarak yapılandırılan
Read More »
