USSG Cilt 1, Sayı: 1 (2026 Aralık)
(Uluslararasi_Siyaset_ve_Siber_Guvenlik_D)
DOI: 10.5281/zenodo.24301428
Önsöz (1-2) (Ozan ÖRMECİ) (03 önsöz)
İçindekiler (3) (04 içindekiler)
1. Popular Movies About Cyber Security (4-25) (Ozan ÖRMECİ) (05 örmeci)
Öz: As cybersecurity and cyber governance gain importance among states, companies, institutions, and individuals in the 21st-century world, cultural products addressing this field are also rapidly proliferating. The United States—a leading nation in this arena alongside the People’s Republic of China—holds a near-monopoly due to the power of Hollywood and serves as the source of many significant productions. However, the recent rise in the subject’s importance has led to the production of similar films in other countries as well. This article presents a list of significant films covering topics such as cybersecurity, cyber governance, and cyber warfare, while providing key information about them. It will contribute to the literature and the academic community by helping to identify productions suitable for use as visual resources in courses within this field.
Anahtar Kelimeler: Cyber Security, Cyber Governance, Cyber Warfare, Hollywood, Cinema.
Makale Geliş Tarihi: 23.09.2026
Makale Kabul Tarihi: 26.09.2026
DOI: 10.5281/zenodo.23233951
2. Rusya-Ukrayna Savaşı Sonrasında Avrupa Birliği Dış Politikasının Dönüşümü: ‘Normative Power Europe’ Yaklaşımının Yeniden Değerlendirilmesi (26-54) (Oğuzhan MANİOĞLU) (06 manioğlu)
Öz: Rusya Federasyonu’nun 24 Şubat 2022’de Ukrayna’ya karşı başlattığı geniş çaplı işgal, Avrupa Birliği’nin (AB) dış politika araçlarını, güvenlik anlayışını ve Rusya ile kurduğu karşılıklı bağımlılık ilişkisini önemli ölçüde değiştirmiştir. Bununla birlikte, bu değişimin, AB’nin normatif kimliğinden bütünüyle bir kopuş mu, yoksa daha önce başlayan jeopolitikleşme eğilimlerinin hızlanması mı olduğu tartışmalıdır. Bu çalışma, AB dış politikasındaki dönüşümü “Normatif Güç Avrupa” yaklaşımı çerçevesinde ve 1994–23 Temmuz 2026 dönemini kapsayan karşılaştırmalı bir doküman analiziyle incelemektedir. Araştırma korpusu, amaçlı ölçüt örneklemesiyle seçilen 25 AB ve AB–NATO belgesi ile Türkçe ve İngilizce 32 akademik çalışmadan oluşmaktadır. Belgeler; normatif gerekçelendirme, politika araçlarının normlarla uyumu ve uygulamadaki tutarlılık olmak üzere üç analitik ölçüte göre kodlanmıştır. Bulgular, 2022’nin mutlak bir başlangıçtan çok 2014 sonrasında gelişen yaptırım, enerji çeşitlendirmesi ve güvenlik kapasitesi eğilimlerini hızlandıran kritik bir eşik olduğunu; buna karşılık Avrupa Barış Fonu aracılığıyla ölümcül askerî yardımın finansmanı ile Rus enerjisinden planlı çıkışın araç setinde niteliksel kırılmalar yarattığını göstermektedir. AB’nin egemenlik, toprak bütünlüğü ve uluslararası hukuk vurgusu süreklilik sergilese de, yaptırım muafiyetleri, üye devletler arasındaki farklılıklar, alternatif enerji tedarikçileriyle ilişkiler ve NATO’ya devam eden bağımlılık normatif söylem ile uygulama arasında seçici bir uyuma işaret etmektedir. Çalışma, “Normatif Güç Avrupa” yaklaşımının AB’nin politika gerekçelerini açıklamayı sürdürdüğünü; ancak politika tasarımı ve uygulamasının, normlar ile güvenlik çıkarlarının koşullu biçimde bütünleştiği jeostratejik bir normatif güç modeliyle daha isabetli açıklanabileceğini savunmaktadır.
Anahtar Kelimeler: Avrupa Birliği, Normatif Güç Avrupa, Rusya–Ukrayna Savaşı, Stratejik Özerklik, Enerji Güvenliği.
Makale Geliş Tarihi: 03.09.2026
Makale Kabul Tarihi: 26.09.2026
DOI: 10.5281/zenodo.23233997
3. Avrupa Birliği Güvenlik Girişimlerinin Ukrayna-Rusya Savaşı Çerçevesinde Dönüşümü: Dost ve Düşman Algısının Belirginleşmesi (2022-2026) (55-94) (Mehmet EMİR & İsmail Hakkı PEKİN) (07 emir-pekin)
Öz: Ukrayna ve Rusya arasında 2022 yılı başında başlayan savaş, Avrupa Birliği’nin Soğuk Savaş sonrasından itibaren kural koyan ve sivil güç kimliği odağında kurduğu güvenlik yaklaşımını temelden değiştirmiştir. Bu çalışmada, devam eden savaşın Avrupa Birliği’nin güvenlik girişimlerine etkileri; savaş öncesi, savaş süreci ve 2024-2026 yılları arasındaki kurumsallaşma boyutuyla ele alınmaktadır. Ayrıca, siber güvenlik ile dost ve düşman algısındaki dönüşümler de analiz edilmiştir. Araştırmada, ontolojik güvenlik, kolektif güvenlikleştirme ve kriz anlarında kurumsal inşa yaklaşımını bütünlük içinde ele alan nitel bir süreç izleme tasarımı izlenmiştir. Avrupa Birliği’nin dönüşümü, Ortak Güvenlik ve Savunma Politikası’ndan ziyade, piyasa, bütçe, sanayi ve düzenleme yetkileri üzerinden gerçekleşmiştir. Dolayısıyla, bu dönüşüm, piyasa aracılığıyla güvenlik olarak kavramsallaşmıştır. Siber güvenlik yönüyle, Avrupa Birliği tarafsız bir düzenleyici anlayıştan, tedarik zincirlerinde dost ve düşman tanımlamasını hukuki bir temele dayandıran jeopolitik odağında siber egemenlik yaklaşımına yönelmiştir. Algısal düzeyde devam eden savaş çerçevesinde Rusya düşmanlaştırılırken, ABD ise güvenilir bir müttefik konumundan şüphe uyandıran bir aktöre dönüşmüştür. Avrupa Birliği, bu durum karşısında askeri bağımlılık ile tek başına bırakılma korkusu arasında büyük bir çıkmaza sürüklenmiştir. Araştırma sonucuna göre Avrupa Birliği’nin güvenlik dönüşümünün derinden ilerlediği, ancak henüz tamamlanmadığı; bununla beraber kapasite inşasının, bütünlük motivasyonunun ve özerklik arayışlarının devam ettiği paradoksal bir yapının sürdüğü değerlendirilmiştir.
Anahtar Kelimeler: Avrupa Birliği, Avrupa Güvenliği, Siber Güvenlik, Stratejik Özerklik, Ukrayna-Rusya Savaşı.
Makale Geliş Tarihi: 28.10.2026
Makale Kabul Tarihi: 03.11.2026
DOI: 10.5281/zenodo.24254334
4. Türkiye’nin Siber Güvenlik Politikaları (95-122) (Ozan ÖRMECİ) (08 örmeci)
Öz: Bu çalışma, Türkiye’nin siber güvenlik politikalarının 2013-2028 döneminde geçirdiği kurumsal ve hukuki dönüşümü, ulusal güvenlik ve siber dayanıklılık perspektifinden incelemektedir. Araştırmanın temel sorusu, Türkiye’nin siber güvenlik alanında geliştirdiği strateji, kurum ve mevzuatın kritik altyapıların korunması, kurumsal koordinasyon, caydırıcılık ve uluslararası iş birliği bakımından nasıl bir politika modeli ortaya koyduğudur. Çalışmada nitel doküman analizi yöntemi kullanılmış; ulusal strateji belgeleri, mevzuat, kurumların görev tanımları ve konuya ilişkin akademik çalışmalar amaçlı örnekleme yoluyla değerlendirilmiştir. Analiz, Türkiye’nin 2025 yılında Siber Güvenlik Başkanlığı’nın kurulması ve 7545 sayılı Siber Güvenlik Kanunu’nun kabulüyle merkezi koordinasyonu güçlendiren yeni bir kurumsal aşamaya geçtiğini göstermektedir. Bununla birlikte, kurumlar arası görev paylaşımı, uygulama kapasitesi, kritik altyapılarda ölçülebilir dayanıklılık, nitelikli insan kaynağı ve yerli teknolojilerin sürdürülebilirliği bakımından politika hedefleri ile uygulama sonuçları arasında değerlendirilmesi gereken alanlar bulunmaktadır. Çalışmanın özgün katkısı, Türkiye’nin siber güvenlik mimarisini yalnızca kurum ve mevzuat envanteri olarak sunmak yerine, güvenliğin genişlemesi ve siber caydırıcılık yaklaşımları çerçevesinde koordinasyon, kapasite ve dış iş birliği eksenlerinde değerlendirmesidir.
Anahtar Kelimeler: Siber Güvenlik, Türkiye, Siber Caydırıcılık, Kritik Altyapılar, Siber Güvenlik Başkanlığı.
Makale Geliş Tarihi: 28.10.2026
Makale Kabul Tarihi: 11.11.2026
DOI: 10.5281/zenodo.24254394
5. Multidimensional Human Security Among Older Muslim Migrants in Europe: Vulnerability, Discrimination, and Protection (123-160) (Cemal YILMAZ) (09 yılmaz)
Öz: This article examines multidimensional human security among older Muslim migrants in Europe through an integrated framework connecting ageing, migration history, religious identity and institutional protection. Drawing on human security theory and intersectionality, the study addresses the limitations of approaches that examine discrimination, socioeconomic vulnerability, healthcare inequalities and institutional representation separately. Methodologically, it combines a critical integrative literature review, conceptual analysis and historically contextualised documentary examination. The article proposes five interconnected dimensions of human security: physical security; psychosocial security; health and care security; housing and economic security; and cultural, religious and institutional security. The analysis suggests that insecurity is shaped not by ageing, migration background or religious identity alone, but by interactions between individual circumstances, structural inequalities and access to protective resources. Particular attention is devoted to institutional representation, examined through the historical experiences of the Turkish-Islamic Elderly Union (Turks-Islamitische Ouderen Bond, TISBO, founded in 1993) and the Netherlands Islamic Elderly Union (NISBO, founded in 1995) in the Netherlands. These cases illustrate how migrant organisations sought to address housing needs, facilitate access to welfare services and strengthen collective representation, while also highlighting questions of institutional effectiveness and sustainability. The article contributes a population-sensitive conceptual framework in which institutional protection operates both as a distinct security dimension and as a cross-cutting mechanism.
Anahtar Kelimeler: Human security, Older Muslim migrants, Ageing and migration, Intersectional age discrimination, Institutional protection.
Makale Geliş Tarihi: 30.10.2026
Makale Kabul Tarihi: 16.11.2026
DOI: 10.5281/zenodo.24281733


























































One Comment »